The Evolution of US Policy towards the Southern Caucasus

2010-12-18 02:50:16
ULUSLARARASI İLİŞKİLER, CİLT 7, SAYI 26, YAZ 2010

George KHELASHVILI and S. Neil MACFARLANE

ABSTARCT This article examines the evolution of American policy in the Southern Caucasus since 1991. It begins with a discussion of the principal drivers of that policy. A discussion of the evolution of the policy since the end of the Cold War follows. The article argues that US policy in the region has been ad hoc and inconsistent, refl ecting ideological considerations (democracy promotion in Georgia), economic interests (access to Caspian Basin energy product and the development of US relations with Azerbaijan), US minority lobbying (US policy towards the Karabagh conflict), and idiosyncratic leadership preference (the personal relationship between Presidents Bush and Saakashvili). This amalgam reflected the weakness of strategic drivers and notably Russia’s inability to act on its hegemonic aspirations in the region. As Russian power increases, and its effort to rebuild its influence in the Southern Caucasus grows, the strategic framing of US policy may also be expected to strengthen.

Keywords: US Foreign Policy, Southern Caucasus, Russo-Georgian War, CIS, NATO.

------------------------

ABD’nin Güney Kafkasya Politikasının Gelişimi

ÖZET Bu makale 1991’den itibaren Güney Kafkasya’da Amerikan politikasının gelişimini incelemektedir. Bu politikanın esas belirleyicilerinin tartışması ile başlayan makale, Soğuk Savaşın bitişinden sonrası dönemde şekillenen politikanın tartışmasını sunmaktadır. Makale Amerika’nın bölgedeki politikasını geçici ve tutarsız olarak nitelendirmekte, ve bu politikanın ideolojik öncelikleri (Gürcistan’da demokrasinin teşviki); ekonomik çıkarları (Hazar Denizi petrol kaynaklarına ulaşım ve Amerika’nın Azerbaycan’la ilişkilerinin gelişmesi); Amerikan azınlık lobiciliği (Amerika’nın Karabağ sorununa yönelik politikası) ve özel durumlarla ilgili lider tercihlerini (Başkan Bush ile Başkan Saakashivli arasındaki şahsi ilişkiler) yansıttığını öne sürmektedir. Bu politika aynı zamanda stratejik eylemlerin zayıflığı ve özellikle Rusya’nın bölgede hegemonic iddiaları doğrultusunda hareket etmesindeki başarısızlığını da yansıtmaktadır. Bölgede Rus gücü arttıkça ve Güney Kafkasya’da etkisini yeniden kurma çabaları büyüdükçe, Amerikan politikasının stratejik çerçevesinin de güçlenmesi beklenebilir.

Anahtar Sözcükler: Amerikan Dış Politikası, Güney Kafkasya, Rus-Gürcü Savaşı, Bağımsız Devletler Topluluğu, NATO.

---------------------------- * Former Assistant Professor at Tbilisi State University and a doctoral candidate in International Relations at the University of Oxford.

Makalenin pdf versiyonunu indirebilmek için tıklayınız...